Upplýsingar fengnar af vef WikiLeaks.org

No. We will not assist the remains of Kaupthing, or its clients, to hide its dirty laundry from the global community. Attempts by Kaupthing or its agents to discover the source of the document in question may be a criminal violation of both Belgium source protection laws and the Swedish constitution. Who is your US counsel?

Jay Lim. (Svar WikiLeaks.org við hótunum Kaupþings)

Það er ekki oft sem ég slæ upp nafni mínu í Google, en vegna tilvitnunnar frá félaga mínum á Fésbókinni neyddist ég til að leita, þar sem ég var þar settur í miður skemmtilegan hóp fólks sem ástæða kreppunnar. Þegar ég fór niður listann, rakst ég á gamla bloggfærslu einstaklings, þar sem hann tekur persónu mína fyrir, dregur áliktanir og fer með staðlausa stafi. Ég hafði bara eitt orð til að lýsa undrun minni: Segðu…

Þeir hafa margir reynt að hrekja málfluttning minn gegnum árin, en fæstir þeirra hafa haft til þess þekkingu, hvorki á mér persónulega né málefninu, til þess að vera svaraverðir. Oftar en ekki eru notuð tilfinningarök, nú eða ráðist á persónu mína beint, með dylgjum og hreinu kjaftæði, sem flokkast mætti undir svokölluð ad hominem-rök; rökleysu og innihaldslaust blaður, sem hefur ekkert með málefnið að gera – hvað þá rökræður. Frekar ráðist á þann sem færir fram rök og reynt að gera lítið úr hans málfluttningi. Slíkt er ekki svaravert, né heldur ástæða til að æsa sig út af – og enn minni í dag en áður; ég hef nefninlega þroskast – gagnrýnisraddirnar greinilega ekki.

Síðan, til að bæta gráu ofan á svart, kemur þessi sami einstaklingur með aðra færslu, þar sem hann þykist færa rök fyrir máli sínu, en fellur enn í sömu gryfjuna og áður. Telur hann sig eflaust vera mjög vitrann á sínu sviði, enda starfsmaður í einhverjum skóla Borgarinnar – en hvort hann hafi einhverja aðra þekkingu á málefninu, efast ég um.

Það er að mestu ungt fólk sem stríðið gegn fíkniefnum beinist að; ungir og óharðnaðir unglingar, sem oftar en ekki er tekið á með hörku laganna – nú, eða bara af hörku, ef þessir sömu unglingar þekkja ekki rétt sinn. Mörg þekki ég dæmi þess, að ungt fólk hefur verið afklætt og niðurlægt, fyrir það eitt að sitja í rangri bifreið á röngum tíma. Jafnvel án þess að kallað hafi verið til barnaverndarnefnd, talað við dómara né haft samband við foreldra þeirra – eins og lög kveða á um. En lögin skipta náttúrulega þá engu máli, sem þurfa engin rök fyrir símum málfluttningi; þeir vita betur – þeir eru jú alvitrir.

Upphrópanir og nafnaköll eru þessu fólki jafn töm og mantra forvarnarforkólfanna, sem hagræða sannleikanum eftir því sem þeim hentar, jafnvel tyggja ofan í unga fólkið hreinar lygar, bara til að vekja hjá þeim ótta og ugg. Slíkt þykja eflaust bara fín vinnubrögð; þeir eru jú að forða “börnunum” frá “fíkniefnadjöflinum” – og hafa meira að segja tekið mína persónu í það bull, til að sýna nú sérstaklega hversu ruglaður ég er vegna kannabisneyslu minnar. Samt verður þeim ekkert ágengt að ráði – unglingarnir eru ekki svo vitlausir, að þeir kunna ekki að nota Google til að afla sér upplýsinga. Ég hef kynnst þeim mörgum til að vita betur. Núverandi forvarnarform býr frekar til tortryggni og vantraust á það sem kemur frá þessum forvarnarforkólfum, heldur en að forða frá þeim bölmóði sem ofneysla vímuefna er í raun og veru.

Í nýjustu færslu varamannsins reynir hann, eins og áður er sagt, að færa fyrir því rök hversvegna kannabis eigi að vera bannað. Þar eru mikið notuð “af-því-bara-rökin” – rökleysa sem hægt er að skjóta í kaf, í raun alla færsluna með einni tilvitnun:

Á þingritaraárum mínum var ég viðstaddur þann sögufræga fund sem samþykkti innflutning á Spánarvínunum. Þá hafði verið algert vínbann í nokkur ár með hörmulegum afleiðingum, smygli, þefi, sektum, þrætum, kærum og bruggi. Þá varð maður að bjarga sér á ýmsa lund t.d. með svokölluðum hundaskömmtum hjá læknum, en það voru 210 grömm af hreinum spíra. En þessi fundur var ákaflega skemmtilegur. Forseti sameinaðs þings, Magnús Kristjánsson, var alltaf að ruglast í ríminu, og Benedikt Sveinsson og Guðmundur Björnsson landlæknir, leiðréttu hann í sífellu, spruttu á fætur og kölluðu til skiptis: „Herra forseti,… herra forseti.” Þeir voru báðir góðglaðir, og það sem verra var olíulampinn í skrifstofu landlæknis hafði ósað allmikið og bar Guðmundur þess ljós merki.^[i]

Það er alveg ljóst, að bannárin, bæði hér á Íslandi og í Bandaríkjunum – nú eða hvar sem er í veröldinni – skiluðu ekki þeim árangri sem til var ætlast. Sumir læra bara seint á fyrri mistökum og vilja ólmir viðhalda þeim, eins og að útkoman verði einhver önnur. Litið er framhjá reynslu annarra þjóða í þessum efnum, eins og til dæmis afglæpun Portúgala, sem hefur verið í gildi frá því um aldarmótin. Samfélagslegur kostnaður af banni sem þessu er mun meiri en fólk gerir sér grein fyrir; ekki þarf að lesa sig mikið til til að komast að þeirri niðurstöðu. Meira að segja Þórarinn Tyrfingsson hefur gert sér grein fyrir þessu:

Við segjum okkur eigin þjóð stríð á hendur ef kljáumst við eiturlyfjavandann með offorsi, segir Þórarinn Tyrfingsson yfirlæknir á Vogi. Of mikil áhersla sé lögð á að skilgreina vandann sem afbrota- og glæpamál.

Of mikil áhersla er lögð á að meðhöndla fíkniefnavandann sem afbrota- og glæpamál segir Þórarinn Tyrfingsson yfirlæknir á Vogi. Hægt sé að vinna markvisst gegn vandanum með forvarnar- og meðferðarstarfi.^[ii]

Það ætti að vera hverjum það ljóst, sem kynnir sér þessi mál dýpra en bara með einhverju yfirborðslegu klóri, að núverandi ástand er dæmt til að mistakast – og skapar meiri vanda en það á að leysa. Bannárin bjuggu til glæpamenn, rétt eins og núverandi vímuefnastefna stjórnvalda er að gera, hvort sem það voru þeir sem sköpuðu eftirspurnina eða framboðið. Að halda því fram, að það sé ekki lögunum að kenna hvernig ástandið er, er eins og að segja það ekki skýjunum að kenna að það rigni.

Eftir ágætis greinargerð Landlæknis, er ekki lengur hægt að nota ad hominem rökleysuna. Annað hvort færir fólk rök fyrir sínu máli og ræðst á rök andstæðinganna – ekki persónurnar – eða það hreinlega bullar sig út úr umræðunni, með kjaftæði. Rök er hægt að rökræða – rökleysa verður aldrei neitt nema tilgangslaust þvaður, sem vel upplýst fólk nennir ekki einu sinni að eyða fleiri orðum í en einu.

Segðu…

1. Sigurður Grímsson, lögfræðingur og þýðandi: Fulltrúi á erlendu kommúnistaþingi; grein í Lesbók Morgunblaðsins 1974 [↩]
2. RÚV – Fíkniefni: Ofuráhersla á refsingar [↩]

Eyjan » Þór Saari: Þorgerði Katrínu ekki sætt í embætti eftir upplýsingar um lán til eiginmanns.

Eyjan » Réttlát reiði almennings ekki sefuð fyrr en eignir auðkýfinganna hafa verið gerðar upptækar.

Eyjan » Sigurður og Hreiðar Már létu Kaup- þing lána sér um 5,4 milljarða. Efstir á lista yfir áhættulántaka.

Ég hef bara eitt að segja:

I TOLD YOU SO – YOU ASSHOLES!!!

En hver hlustar svo sem á röddu einmanna skálds, sem hrópar í tómið?

Honourable members of Scandinavian Parliaments

My name is Olafur Skorrdal, a poet from Reykjavik, Iceland. For many years now, I have criticized the leaders of my country – and I am still at it, even after the elections last April. My politics are not to the left, nor to the right – my politics are to the future.

As you may know, we have had a bigger crises than any western nation has had. Our banking system lies in ruins – even our Central Bank is in really bad shape. Our politicians are not doing a great job; they protect more those who are to blame for all of this, rather than protecting the people they work for. Now, they have made two agreements, between Iceland, UK and the Netherlands, because of the IceSave scandal.

Our friends – our familynations in Scandinavia, have said (or so we are told by our government), that they will not assist Iceland, unless these issues will be resolved. I can understand that, but if those nations knew what has been signed (but not voted on yet, by Althingi), and how the content of this agreement was a secret – even from Althingi it self – they would change their mind and help us fight against such oppression. That is why, honourable members of the Scandinavian parliaments, I write you this letter.

As I understand the content of this agreement, Icelandic resources can – and will – go to either UK or the Netherlands, if Iceland can’t pay this money. We are talking about 750.000.000.000 isk, with 5,5% interest, in an environment where our currency just these last few weeks has made that number bigger by 50.000.000.000 isk. And it still keeps falling, due to Icelandic “former” bankers, that are working with our fishing industry to lower our currency rate, just to make a bit more money. All of this is done with the knowledge of our government, and nothing is done to stop this – nor is anything done to get assets from those liable for this IceSave fiasco; they are still cruising on their yachts, or flying in their private jets, spending the money they stole from people in UK and the Netherlands – and Germany, and Iceland.

There are two investigations ongoing, because of the financial meltdown last October. One by Althing, three people are heading that investigation – and a special prosecutor, assisted by Eva Joly, a Norwegian/French investigator, that the people trusts. Most of us, anyway. All is done to discredit her, and one member of the investigators board of Althingi – Ms. Sigriður Benediktsdóttir, PhD in economics from Yale University, working as Associate Chair at Yale. Both of those women have shown that they are working for the Icelandic public, and want to do the best they can to find out what happened. Even members of parties currently in the Government, has tried to discredit the work of Eva Joly.

Enclosed, I send you those two agreements, between Iceland, UK and the Netherlands. And ask you this: Would you agree such an agreement, hide it from both parliament and the public? If the answer is “no”; can I, ask you to stand with my country – with my people – against such an oppression, against such bullying of two big countries, that I thought were a part of our family of nations? My government has only one goal – emerge with EU; and they are ready to enslave the whole nation, just to get there. That is not fair, specially if we think of the future of my country – our children and their children.

I beg of you, to take a look at these papers I send you – and honestly ask with your heart: Would I do this to the future of my country – to the future of my children? And I know, honourable members of the Scandinavian Parliaments – our family – you will come to the same conclusion as I have; this is wrong.

In hope,
Olafur Skorrdal
poet

———————

Links to the PDF document:
IceSave-UK.pdf
IceSave-Holland.PDF

Kæri þingheimur

Ef IceSafe samningurinn verður samþykktur á Alþingi, þýðir það hreint og klárt fullveldisafsal yfir auðlindum okkar – alveg sama hvernig þau ykkar sem reynið að spinna annað í kring um það segið. Slíkt varðar við 40. og 41.gr. laga nr. 33/1944 og 3.mgr. 91.gr. laga nr. 19/1940. Í raun, þar sem búið er að skrifa undir þetta fullveldisafsal, eru þessi lagaákvæði nú þegar í fullu gildi.

Afsal á griðhelgi fullveldis

Bæði Tryggingasjóðurinn og Ísland samþykkja algerlega hvers konar málsókn gegn sér í sambandi við hvaða deiluefni, sem upp kunna að koma og hvers konar annað réttarúrræði gegn sér, þar á meðal aðför eða fjárnám, í hvaða eignum eða réttindum ( án tillits til hvaða nota þau eru ætluð) samkvæmt hvers konar úrskurði eða dómi.

Ef Tryggingasjóðurinn eða Ísland, eða hvers konar eigur eða réttindi þeirra, eiga rétt á griðhelgi í einhverri lögsögu frá málshöfðun eða birtingu annarra skjala í tengslum við hvaða deilu sem er, eða eiga rétt á hvers konar annarri griðhelgi frá lögsögu, lögsókn, dómi, fjárnámi, kyrrsetningu ( þótt það sé áður en dómur gengur til þess að tryggja aðför eða annað réttarúrræði) eða annars konar lögsókn, þá er hér með óafturkallanlega fallið frá griðhelgi á eins algeran hátt og lög viðkomandi lögsögu leyfa.

Bæði Tryggingasjóðurinn og Ísland lýsa því einnig óafturkallanlega yfir, að þau samþykki, að gera ekki kröfu um griðhelgi sjálfum sér til handa eða vegna eigna eða réttinda hvors um sig.^[i]

Hver sá þingmaður, sem greiðir þessum samningi atkvæði sitt, mun því, skv. lögum, gerast landráðamaður og sekur um að hafa selt börnin okkar og barnabörn í ánauð. Ætlið þið VIRKILEGA að samþykkja þetta plagg, sem þið megið ekki sjá – að sögn Ríkisstjórnarinnar?

Í samtalinu kom fram að það hefur aldrei verið sett fram skilyrði af hálfu Hollendinga og Breta að ekki mætti birta samninginn.  ”Á nú að fara að kenna okkur um það líka, sagði viðkomandi.”  Það kom líka skýrt fram að hvorki samninganefnd Hollendinga né Breta vissi hverjar eignirnar væru sem kæmu á móti og viðkomandi efaðist stórlega um að íslenska samninganefndin vissi það heldur.^[ii]

Ég treysti orðum Þórs og Birgittu mun meira en einum staf frá þeim Jóhönnu og Steingrími, sem eru alls ekki með hreina samvisku í þessu máli.

Standið með fullveldinu og fellið þennan samning. Það er á ykkar ábyrgð, að standa með þjóðinni – gegn slíkri kúgun sem þessari.

Íslandi allt!
Ólafur Skorrdal
skáld

1. Þýðing: Magnús Thoroddsen hrl. – fengin af bloggsvæði Ívars Pálssonar [↩]
2. Þór Saari – Þinghúsbréf 13 [↩]

Hæ, hó, jibbý jei og jibbýja-ei!
Það er kominn 17. júní!

Er það svo gleðilegt í dag? Á 65 ára afmælisdegi lýðveldisins? Í alvöru – hverjum finnst það? Kannski forsetanum, því hann er puntudúkka, sem treður sér fram á sjónarsviðið sérstaklega til að minna okkur á að við höfum kosið hann (reyndar bara einu sinni, en hverjum er ekki sama um það, í lýðræðisríki?): Áramót og 17. júní er hrisst af honum rykið, hann klæddur í sitt fína púss og treðst gegnum umferðina, til að vera með okkur almúganum. Nei – það er bara á 17. júní. Og við eigum að vera sátt.

Þjóðin er sundruð og sár – og “sameiningartákn” hennar, hefur gert lítið til að sameina þjóðina. Eiginlega verið meira í því að sundra henni – nú, eða bara þagað og gert ekki neitt. Það á tímum mestu ógnar við sjálfstæði okkar og framtíð sem við nokkru sinni höfum staðið fyrir á öllum lýðveldistímanum. Kannski hann sé bara á skíðum eftir allt saman?

Bankahrun og Icesafe – arðrán heillar þjóðar stendur yfir, og hvorki er hægt að treysta á að eina lýðræðisembætti þjóðarinnar standi með henni, né heldur hægt að treysta á að kjörnir fulltrúar standi við orð af því sem þeir segja (sem hefur í raun aldrei verið hægt, en það er önnur saga). Samþykkja á skuldafangelsi kynslóðanna, og það meira að segja án þess að kjörnir fulltrúar fái að sjá samninginn.

Við lifum á tímum geðveiki og gerræðis. Aldrei í stuttri sögu okkar lýðveldis hefur þjóðin staðið frami fyrir slíkum afarkostum sem henni eru nú settir – og það af “vinaþjóðum” okkar, og okkar eigin Ríkisstjórn. Samfélagsfriðurinn er í raun rofinn – og það af okkar eigin stjórn.

Aldrei þurftum við að berjast fyrir sjálfstæði okkar með blóði, aðeins með klækjum og bolabrögðum. Kannski þess vegna höfum við ekki kunnað að bera virðingu fyrir sjálfstæði okkar – ekki kunnað að fara með lýðræðið, sem við í raun fengum sent í pósti frá Kaupmannahöfn. Og það með tárum Kristjáns IX sem innsigli. Kannski þau tár séu núna að innsigla okkar ófarir – kannski eigum við þetta skilið, fyrir okkar falska frelsi?

Ef við viljum byggja upp nýtt samfélag í þessu landi, byggt á lýðræði, réttlæti og sanngirni, þurfum við – að mínu mati – að berjast fyrir okkar sjálfstæði og frelsi. Annars mun hér ekkert breytast, og landeigendurnir halda áfram að eiga stjórnmálamenn, sem munu halda áfram að ljúga og blekkja okkur með fögrum orðum, sem ekkert er að marka. Kannski er kominn tími á raunverulega byltingu í þessu landi, þótt ekki væri nema til að hreinsa út úr samfélaginu þá sem hafa komið okkur í það öngstræti sem þjóðin upplifir nú.

Dagurinn í dag er engin tími til fögnuðar, heldur sorgardagur, sem minnir okkur á að við höfum farið illa með það sem okkur var gefið – og kennir okkur vonandi að fara betur með næsta lýðveldi, hvort og hvenær það verður stofnað. Ég vona fyrr en síðar.

Skemmtið ykkur vel…

Seltjarnarnesi, 15. júní 2009

2009060108/71/MH/gh

Vísa til opins bréfs þíns frá 31. mars sl., þar sem fram kom kvörtun varðandi ýmis ummæli og framkomu Þórarins Tyrfingssonar, yfirlæknis á Vogi, í sambandi við þá umræðu sem er og verið hefur um kannabisefni og notkun þeirra. Um svipað leyti bárust Landlæknisembættinu einnig tölvupóstar og ábendingar frá öðrum aðilum, auk þess sem tölvupóstar hafa borist frá þér eftir ritun bréfsins. Í því sem að neðan greinir er fyrst og fremst vísað til bréfs þíns, en einnig er brugðist við því sem fram hefur komið í öðrum tölvupóstum. Töluliðirnir samsvara töluliðum í bréfi þínu (hér eftir kallaður bréfritari).

I

Bréfritari telur að engar rannsóknir styðji þær fullyrðingar um kannabis sem vitnað er til í á mbl.is. Hér mun annars vegar vera átt við tölur frá SÁÁ um fjölda kannabisnotenda sem leita aðstoðar hjá SÁÁ og hins vegar hversu margir þeirra nota önnur fíkniefni og hvort kannabisnotkun leiði til misnotkunar annarra efna

Undirritaður getur tekið undir að það er lítt upplýsandi að geta þess hversu margir einstaklingar af þeim sem leita á Vog noti kannabis, en tala þeirra sem leita á Vog og nota kannabis mun vera 40% af heildarfjölda þeirra sem þangað leita (1). Þeim fjölgaði verulega frá 1994-2000, en eftir það hefur hægt á aukningunni. Til SÁÁ leitar nær einungis fólk sem er illa haldið af fíkn af einhverju tagi og því má eins spyrja sig hvers vegna 60% þeirra noti ekki kannabis. Meira upplýsandi væri ef fram kæmu tölur um fjölda þeirra einstaklinga sem leita til SÁÁ fyrst og fremst vegna kannabisnotkunar, en eins og fram kemur á vef SÁÁ misnota flestir sem þangað koma fleiri en eitt efni.

Undirritaður skilur það svo að bréfritari sé að lýsa eftir upplýsingum um hvesu ávanabindandi kannabis er og hversu ávanabindandi það sé miðað við önnur vímuefni. Oft sjást tölur um að nálægt 10% þeirra sem nota cannabis verði háðir því. Í skýrslu Institute of Medicine í Bandaríkjunum er talið að 9% þeirra sem hafa notað kannabis verði háðir efninu. Samsvarandi tölur eru 32% fyrir tóbak, 23% fyrir heróín, 17% fyrir kókaín og 15% fyrir alkóhól (2). Svipuð tala er nefnd í riti sænsku heilbrigðisstjórnarinnar (Socialstyrelsen) frá 2007, en þar segir í íslenski þýðingu: ,,Áhættan að verða háður kannabis er talin vera lág, undir 10%. Fyrir alkóhól og önnur vímuefni er áhættan talin vera meiri. Sem dæmi má nefna tóbak, en þar er samsvarandi tala álitin vera um 30%” (3).

Mynd 1

Vísindamenn hafa reynt að nota ýmsar aðferðir til þess að flokka skaðsemi löglegra og ólöglegra vímuefna og röðun þeirra í flokka eftir hlutfallslegri skaðsemi þeirra miðað við önnur efni. Prófessor David Nutt er höfundur að einni slíkri flokkun, sem birtist í virtu bresku læknariti, The Lancet, árið 2007 (4). Skaðsemin var flokkuð eftir þremur ásum, þ.e. líkamleg áhrif, ávanabindingu og félagslegri skaðsemi. Á meðfylgjandi mynd (mynd 1)má sjá hvernig þessi flokkun er uppbyggð, en vægi þáttanna var höfð hin sama í öllum tilvikum, sem auðvitað er umdeilanlegt. Fengnir voru færustu sérfræðingar til þess að meta skaðsemina í hverjum flokki fyrir sig. Eins og frram kemur á myndinni var einnig metin skaðsemi löglegra vímuefna, svo sem áfengis og tóbaks. Í töflunni má síðan sjá hver skoðun sérfræðinganna var að meðaltali á einstökum þáttum (mynd 2). Ávanabinding er af þeim talin mest fyrir heróín eða 3.0, amfetamín 2.0, tóbak 2.1, alkóhól 1.93 og kannabis 1.51. Að meðaltali er því kannabis með minnstu ávanahættuna að mati þessa sérfræðingahóps.Til frekar fróðleiks er mynd 3, sem sýnir heildarmat sérfræðingahópsins á mismunandi efnum eftir öllum atriðum sem um var spurt. Litirnir eiga hins vegar við opinberu bresku skaðsemisflokkunina, A B og C, sem er nánar lýst síðar í þessu bréfi.

Mynd 2

Einkennandi fyrir kannabisnotkun er að hún hefst gjarnan á ungum aldri, en áhugi minnkar á þeirri neyslu þegar fólk eldist. Í ársskýrslu Evrópsku fíkniefnarannsóknarstofnunarinnar, EMCDDA (17), er nefnt að í spurningakönnun í Frakklandi 2005 (Baromètre Sante) kom fram að þeir sem hættu að nota kannabis gáfu í 80% tilvika einfaldlega upp áhugaleysi sem ástæðu þess að þeir hættu að nota efnið.

Þrátt fyrir ofanskráð er víst er að þeir sem nota kannabis að einhverju ráði leiðast stundum út í hættulegri efni hvort sem þar er um orsakasamband að ræða eða ekki. Í ársskýrslu SÁÁ 2006 segir að þjóðfélagslega sé kannabis jafnan fyrsta ólöglega vímuefnið sem notað sé og neytandinn læri lögmál vímuefnamarkaðarins þegar hann kaupir sér efnið og kynnist þannig sölumönnum sem seinna selja honum önnur vímuefni. Flestir geta vafalaust tekið undir þau orð og þau hafa raunar verið helsta röksemd þeirra sem vilja ,,afkriminalisera” notkun kannabis. Kannabis er ólöglegt vímuefni og viðkomandi kemst í kynni við sölumenn, sem hafa önnur og hættulegri efni á boðstólum. Þá má nefna að alkóhól er oft fyrsta vímuefnið sem notað er og leiðir í sumum tilvikum til notkunar annarra fíkniefna. Annars er margt á huldu um orsakasamband og hina svokölluðu ,,gateway theory”, bæði hvað varðar kannabis og önnur efni (5).

Mynd 3

Ofangreind ,,gateway” tilgáta kom fram í grein sem birtist í tímaritinu Science árið 1975 og gerði hún ráð fyrir þróunarstigum varðandi notkun ávanabindandi efna. Í fyrstu var lögð áhersla á að lögleg vímuefni, svo sem tóbak og áfengi, leiddu til notkunar á hættulegustu vímuefnunum, svosem heróíns, en á síðustu árum hefur einkum verið um það fjallað hvort kannabisneysla leiði síðar til notkunar harðari efna. Þessi mál eru flóknari en margir vilja vera láta (6). Nefna má vandaða rannsókn sem styður þá tilgátu að notkun kannabis leiði til notkunar annarra vímuefna, en þar var notast við hollenska gagnagrunninn um tvíbura. Með tvíburarannsóknum er hægt að útiloka eins og framast er unnt áhrif aðstæðna og fjölskyldulífs. Í þeim rannsóknum kom fram að mun algengara var að tvíburi af sama kyni, sem hafði byrjað kannabisreykingar fyrir 18 ára aldur, leiddist út í harðari efni (7).

Niðurstaða ráðgjafarnefndar bresku ríkisstjórnarinnar um kannabis árið 2002 var að ekki væri unnt að fullyrða að kannabis leiddi til þess að fólk verði frekar háð sterkari efnum. Hins vegar taldi nefndin að þessi tengsl væru lítil og í skýrslu nefndarinnar frá 2008 er þetta áréttað og jafnframt að þessi tengsl væru veikari en í hvað varðar tóbak og alkóhól (8).

II

Bréfritari segir svo: ,,Yfirlýsingar yfirlæknis Vogs, Þórarins Tyrfingssonar, eru alls ekki studdar neinum vísindalegum rökum, heldur notar hann einungis tölfræði SÁÁ/Vogs, sem, hið minnsta, er lituð fjárhagshagsmunum hans sjálfs – í versta falli til þess eins að blekkja fólk, sem treystir orðum hans vegna þess í hvaða stöðu hann er. Slíkt hlýtur að vera ámælisvert af hvaða lækni sem er, að misnota stöðu sína svo bersýnilega til að koma sínum pólitískum sjónarmiðum á framfæri.”

Hér vísast til þess sem að ofan segir um tölur frá SÁÁ. Landlæknisemættið hefur ekki efast um að tölur frá samtökunum um aðsókn og greiningar séu réttar. Hins vegar má endalaust deila um hvort umræða forsvarsmanna SÁÁ um tölurnar gefi rétta mynd af ástandinu í þjóðfélaginu. SÁÁ er, eins og nafnið gefur til kynna samtök áhugamanna. Þau reka sjúkrastofnanir SÁÁ með fjárhagslegum stuðningi ríkisins og annarra, en læknar og aðrir heilbrigðisstarfsmenn bera ábyrgð á meðferðinni. Óvenjulegt er að formaður samtakanna er jafnframt yfirlæknir, sem setur hann í aðra aðstöðu en flesta aðra yfirlækna. Umræðan um SÁÁ er oft tengd fjárhagsvanda samtakanna og ekki óeðlilegt að yfirlæknirinn sem formaður samtakanna þurfi að beita sér í þeim efnum. Þetta samtvinnaða hlutverk hefur bæði kosti og galla. Þórarinn hefur mikla reynslu af meðferð fíkla og hefur unnið mikið og gott starf á því sviði. Reynsla hans vegur þungt, en stundum heyrist sú gagnrýni að óljóst hvort yfirlæknirinn er að reka áróður vegna fjárhagsvanda stofnunar sinnar eða hvort hann sé að koma upplýsingum um gagnreynda læknisfræði á framfæri.

III

Bréfritari telur að yfirlæknir SÁÁ hafi ,,sýnt mikla fordóma varðandi þá er vilja ræða þessi mál opinskátt” og vísar þar til viðtals við yfirlækninn á síðdegisvakt rásar 2 þann 24. mars sl. Þar hafi yfirlæknirinn sig sekan um alvarlega fordóma og ósannindi.

Undirritaður heyrði ekki það viðtal og sá hlekkur sem bréfritari vísaði á virkaði ekki. Viðtalið er ekki heldur að finna á hlaðvarpi RÚV og bréfritari tekur ekki fram hvaða ummæli yfirlæknisins var átt við. Ekki er því hægt að bregðast við þessum lið að öðru leyti en því sem vitnað hefur verið til í öðrum tölvupóstum til embættisins.

Gagnrýnt hefur verið að þeir sem hafa aðra skoðun en SÁÁ séu nefndir ,,kannabisbullur”. Rétt er að þetta kemur fram á vef SÁÁ: “Kannabisefni eru einu ólöglega vímuefnin á Vesturlöndum sem eiga sér aðdáendahóp, “kannabisbullurnar” sem berjast skipulega fyrir lögleiðingu þeirra”. Tekið skal fram að þetta er skrifað á ábyrgð SÁÁ, en er ekki undirritað af Þórarni né öðrum læknum þar. Hafi hann notað það orð í umræddu viðtali verður það að teljast ófaglegt. Fólk hlýtur að mega hafa rökstudda skoðun á lögleiðingu kannabisefna án þess að vera uppnefnt af samtökum, sem reka ríkisstyrkta heilbrigðisþjónustu. Ýmis rök má færa fyrir því að frjálslyndari stefna í þessum málum þurfi ekki að leiða til versnandi ástands. Nefna menn m. a. þær ógöngur sem Bandaríkin hafa ratað í í svokölluðu ,,fíkiefnastríði” sínu (war on drugs). Hvergi er ástand vímuefnamála í Vestrænum löndum verra en í Bandaríkjunum, bæði hvað varðar kannabisneyslu og neyslu harðari efna. Hvergi sitja fleiri inni vegna vímuefnadóma og fangelsi eru yfirfull af fólki sem hefur hlotið slíka dóma. Líklegt er talið að stefna Obama muni verða með öðrum blæ en stefna fyrirrennara hans í embætti. Hinn nýi fíknivarnarstjóri (drug czar) Bandaríkjanna, Gil Kerlikowski, er talinn til marks um það (9). Þá hefur verið nefnt til dæmis að ástand mála hafi ekki versnað í Portúgal eftir að frjálslyndari stefna var innleidd þar fyrir nokkrum árum (10). Nauðsynlegt er að dæmi sem þessi séu tekin til fordómalausrar umræðu.

Gagnrýnt hefur verið að SÁÁ notar orðið ,,heilasjúkdómur” um það fyrirbæri að vera háður ávanabindandi lyfjum. Þessi þessi hugtakanotkun er líka viðhöfð af ,,National Institute of Drug Abuse” í Bandaríkjunum, sem er hluti af heilbrigðisstofnun Bandaríkjanna. Í upplýsingablaði þeirra segir: ,,Addiction is a chronic, often relapsing brain disease that causes compulsive drug seeking and use despite harmful consequences to the individual who is addicted and to those around them. Drug addiction is a brain disease because the abuse of drugs leads to changes in the structure and function of the brain.” (11).

IV

Bréfritari nefnir meintar rangfærslur yfirlæknisins í Kastljóssviðtali 26. mars sl., en það viðtal má heyra í hlaðvarpi RÚV. Tiltekin eru tvö dæmi.

Fyrra dæmið er: ,,Það er ekki hægt að nota kannabisreykingar sem lyfjameðferð,” Bréfritari segir þetta beinlínis rangt hjá yfirlækninum. Kannabis hafi verið notað sem lyf í yfir 6000 ár og sé enn notað, t.a.m. í Hollandi, Belgíu, Kanada og 11 ríkjum Bandaríkja Norður Ameríku, í sinni náttúrulegri mynd – í landi, þar sem allar þessar ofsóknir hófust fyrir tæpri öld síðan.

Hér hafa báðir nokkuð til síns máls. Kannabisreykingar hefa vissulega verið notaðar með lögmætum hætti til að slá á einkenni sumra sjúkdóma. Jocelyn Elders, fyrrum landlæknir Bandaríkjanna, hefur sagt eftirfarandi: ,,The evidence is overwhelming that marijuana can relieve certain types of pain, nausea, vomiting and other symptoms caused by such illnesses as multiple sclerosis, cancer and AIDS, or by the harsh drugs sometimes used to treat them and it can do so with remarkable safety. Indeed, marijuana is less toxic than many drugs that physicians prescibe every day” (12).

Reykurinn uppfyllir þó ekki þær kröfur sem gerðar eru til skráðra lyfja. Í ljósi þess eru ummæli yfirlæknis SÁÁ rétt. Kannabis er óstöðug blanda af um 400 kemískum efnum, sem mörg hver hafa ekki verið rannsökuð til hlítar. Þá uppfyllir efnið ekki þá kröfu um afmarkaðar skammtastærðir og hreinleika sem gera verður til lyfja. Reykurinn ertir gjarna öndunarveg og getur haft krabbameinsvaldandi áhrif. Kannabisreykingar hafa áhrif á loftflæði í öndunarvegum og getur valdið eða valdið versnun á astma. Kannabis hefur einnig áhrif á á æðakerfið og eykur hjartslátt og getur verið varasamt fyrir æðakerfi þeirra sem hafa hjarta- og æðasjúkdóma. Þá eru kannabisreykingar tengdar sjúkdómum í munnholi á sama hátt og sígarettureykingar og leiða til andfýlu og tannloss. Í stórri framsýnni rannsókn á Nýja Sjálandi sýndi sig að tannholdssjúkdómar voru mun algengari hjá þeim sem reykt höfðu kannabis á árunum frá 18-32 ára. Talið er líklegt að kannabis geti valdið tannholdssjúkdómum þar sem mörg af 400 innihaldsefnum þess eru líka í tóbaksreyk (13).

Af þessum ástæðum sem nefndar eru hér að ofan er ólíklegt að hægt verði að skrifa út marijuana til reykinga á lyfseðil sem lyf, þótt hugsanlegt sé að nota það í undantekningartilvikum til að lina erfið sjúkdómseinkenni, sem ekki láta undan hefðbundinni meðferð, eins og bréfritari nefnir réttilega. Nefna má að Hæstiréttur Hollands kvað nýlega upp þann úrskurð að sjúklingur með MS fékk leyfi til að halda áfram að rækta eigið kannabis þar sem hann hafði fengið aukaverkanir af kannabis í töfluformi (14).

Seinna dæmið sem bréfritari tiltekur í kastljósþættinum er eftirfarandi: ,,Það hefur því miður ekkert komið út úr þessu [tilraunum að búa til lyf úr kannabis] þó að menn hafi eytt miklum peningum í það og miklum tíma”. Bréfritari segir þetta ekki rétt og nefnir þrjú lyf til sögunnar.

Þrjú lyf til inntöku sem örva kannabisviðtaka eru á markaði í nokkrum löndum en það eru Cesamet (nabilon), Marinol (dronabinol; delta(9)-tetrahydrocannabinol) og Sativex (delta(9)-tetrahydrocannabinol með cannabidioli). Viðurkenndar ábendingar eru ógleði og uppköst af völdum krabbameinsmeðferðar, lystarleysi hjá alnæmisjúklingum, taugaverkir hjá sjúklingum með MS og viðbót við verkjameðferð hjá sjúklingum með langt gengna illkynja sjúkdóma.

Eitt af vandamálunum með delta(9)-tetrahydrocannabinol til inntöku er að aðgengi þess (nýting) er lélegt og duttlungafullt og verkun kemur seint. Öll lyfin hafa sýnt sig að hafa verkun sem er betri en lyfleysa en óvissa ríkir hvort þau geri nokkuð umfram önnur hefðbundin lyf. Þannig eru til dæmis komin fram á sjónarsviðið miklum mun betri lyf við ógleði í krabbameinsmeðferð en var þegar tilraunir hófust með kannabis á árum áður. Þörfin á sumum þessara sviða er því ekki eins brýn og var þegar tilraunir hófust. Þá eru frekar þröng mörk annars vegar milli skammts sem virkar á einkenni og sóst er eftir og hins vegar og vímuverkunar, sem flestir þessara sjúklinga eru ekki að sækjast eftir og þykir óþægileg.

Betri rannsóknir vantar með beinum samanburði við hefðbundin lyf. Meðan slíkar rannsóknaniðurstöður liggja ekki fyrir hafa lyfjayfirvöld flestra landa valið að bíða og sjá hvað setur. Lyfin eru einungis á markaði í nokkrum löndum og notagildi þeirra er umdeilt. Það er of mikið sagt hjá yfirlækninum að ekkert hafi komið út úr tilraunum með lyf sem örva kannabisviðtaka, þótt væntingar hafi verið meiri í byrjun þessara tilrauna. Verið er að kanna margvíslegt annað hugsanlegt notagildi fyrir lyf af þessu tagi en þetta er spennandi svið sem gefur vonir um gagnleg lyf í framtíðinni.

Vert er að geta rannsókna sem hafa komið fram á undaförnum árum um tengsl kannabisnotkunar og meiri háttar geðsjúkdóma með geðrofseinkennum (psychosis), bæði við bráð skammvinn geðrofseinkenni, en þó ekki ekki síst geðklofaeinkenna. Geðklofasýki er alvarlegur geðsjúkdómur sem setur mark á allan æviferil sjúklings. Algengi geðklofasýki (skitsofreníu) er lágt eða um 1% og er merkilega stöðugt bæði milli landa og yfir tíma. Þekkt yfirlitsgrein Moore og félaga sem birtist í Lancet 2007 frá bendir til þess að áhætta fólks að fá geðklofasýki aukist ef það notar kannbis. Odds ratio að fá geðklofasýki miðað við þá sem ekki nota kannabis er 1.41 í þessari rannsókn, en vikmörk 1,20–1,65, sem þýðir að fólk hafi um 40% auknar líkur miðað við fólk almennt til að fá geðklofa ef það hefur neytt kannabis (þ e nálægt því að líkurnar aukast úr 1% í 1,4%) og að munurinn er tölfræðilega marktækur (15). Meiri líkur voru á geðklofa hjá fólki sem notaði cannabis í miklu magni.Gegn orsakatengslum talar hins vegar að þrátt fyrir almenna aukningu á notkun kannabisefna helst tíðni geðklofa, eins og áður sagði, svipuð og var á þeim tíma sem kannabisnotkun var óalgeng. Ráðgjafanefndin breska, sem áður er nefnd, benti í skýrslu sinni frá 2008 (8) á ,,líklega en veika tengingu milli geðrofseinkenna, þ.á.m. geðklofa, og kannabisnotkunar.”

Í Bretlandi eru vímuefnum raðað í flokka A, B eða C eftir því hversu skaðleg þau eru talin vera (A mest, C minnst). Frá og með 1. janúar 2009 hafa Bretar endurmetið kannabis og er það nú aftur í flokki B eftir að hafa áður verið í flokki C í nokkur ár eða frá 2004 . Við þetta breytast hámarksfangelsisdómar úr tveimur árum í fimm fyrir að hafa kannabis í fórum sínum, þótt líklegt sé að í fyrsta sinn sé einungis gefin aðvörun og sektað á staðnum, 80 punda sekt fyrir annað brot og ákæra fyrir þriðja brot. Gagnrýnt hefur verið að breska ríkisstjórnin hafi í þessu farið gegn ráðgjafanefnd um misnotkun ólöglegra lyfja (Advisory Council on the Misuse of Drugs), en 20 meðlimir greiddu atkvæði gegn uppfærslu á kannabis í flokk B, en þrír með (16). Breska ríkisstjórnin var þannig ásökuð um að fara gegn vilja sérfræðinga, en láta að vilja æsifréttablaða. Sérstaklega var gagnrýnt að þetta er gert í trássi við það að færsla á kannabis úr B í C flokk árið 2004 hafði í fylgdi minnkandi notkun á kannabis, eins og sjá má á meðfylgjandi línuriti frá EMCDDA (17).

Breska sérfæðinefndin, sem áður var nefnd segir í skýrslu sinni frá 2008 um tengsl kannabis og geðklofaeinkenna: “This may reflect a weak and complex causal link, or some othetr factor(s) such as common predisposition to schizofrenia and also to cannabis use” (8). Þessi setning lýsir í hnotskurn erfiðleikunum sem við er að fást í rannsóknum sem þessum, þ e að tengsl milli meints áhættuþáttar annrs vegar og sjúkdóms hins vegar geta stafað af þriðja þætti (confounding factor), sem bæði hefur áhrif beint á sjúkdóminn, en líka á áhættuþáttinn. Einnig getur verið erfitt að fá nákvæmar upplýsingar til að leggja til grundvallar þegar um ólögleg efni er að ræða, ófullkomna upplýsingagjöf notandans og mismunandi styrkleika efnisins sem reykt er. Allt aðrar aðstæður eru fyrir hendi þegar um venjuleg læknislyf er að ræða, en þá má gera svokallaðar tvíblindar rannsóknir, en annar hópur fær þá það lyf sem um er að ræða en hinn hópurinn lyfleysu. Hvorki sjúklingurinn eða meðhöndlandi læknir veit í hvorum hópnum viðkomandi sjúklingur er, en það er skráð niður af þriðja aðila og niðurstöður mælinga úr báðum hópum eru bornar saman. Augljóst er að þessi aðferðafræði hentar ekki við rannsóknir á kannabisreykingafólki.

Þótt aðeins lítið brot af þeim sem nota cannabis sé líklegt til að þróa með sér þá alvarlegu geðsjúkdóma, sem hér hafa verið nefndir, og þótt enn sé margt sé enn á huldu varðandi tengsl þeirra við neysluna, er vert að fara fram með mikilli gát, vegna þess hve alvarlega sjúkdóma er um að ræða. Þeir sem einhvern tíma hafa fengið geðrofseinkenni eða hafa slíka í ætt sinni ættu ekki að snerta cannabis.

Spurning sem bréfritari bar fram í síðari tölvupósti varðaði áhættu varðandi kannabisneyslu á meðgöngu. Í klíniskum leiðbeiningum landlæknisembættisins um meðgönguvernd, sem byggjast á leiðbeiningum NICE (National Institute of Clinical Excellence) frá apríl 2008 (aðgengilegt á vef embættisins http://www.landlaeknir.is/lisalib/getfile.aspx?itemid=3607), segir svo í kafla 5.13 um þetta atriði: “Áhrif kannabis á fóstur eru óviss en geta hugsanlega valdið skaða. Barnshafandi konur ættu því ekki að neita kannabisefna”. Í áðunefndri breskri ráðgjafaskýrslu (8) segir að lítill hluti kvenna noti kannabis á meðgöngu, en notkun þess sé tengd lægri fæðingarþyngd og mögulega minni háttar fæðingargöllum, en einnig hugsanlega minni háttar sállíkamlegum viðbrögðum barnanna eftir fæðingu. Þetta sé þekkt meðal kvenna sem reyki á meðgöngu og óvíst að kannabis sem slíkt valdi frekari skaða fyrir fóstrið en tóbaksreykingarnar.

————-

Matthías Halldórsson Landlæknir

Í lögum nr. 41/2007 um landlækni er í 4. gr. laganna talin upp hlutverk landlæknis. Það er m.a. að hafa eftirlit með heilbrigðisþjónustu og að hafa eftirlit með heilbrigðisstarfsmönnum, en einnig að fylgjast með heilbrigði landsmanna. Þá ber landlækni að sinna kvörtunum almennings vegna heilbrigðisþjónustu. Í 7. gr. segir að landlæknir skuli hafa reglubundið eftirlit með því að heilbrigðisþjónusta sem veitt er hér á landi uppfylli faglegar kröfur og ákvæði heilbrigðislöggjafar á hverjum tíma. Einnig segir að landlæknir hafi heimild til að krefja heilbrigðisstarfsmenn, heilbrigðisstofnanir og aðra sem veita heilbrigðisþjónustu um upplýsingar og gögn sem hann telur nauðsynlegt til að sinna eftirlitshlutverki sínu og er þeim skylt að verða við slíkri kröfu.

Þótt ofangreint bréf sé opinbert bréf má einnig líta á það sem kvörtun vegna heilbrigðisþjónustu og landlækni því skylt að bregðast við því. Eins og venja er var leitað sjónarmiðs kvörtunarþola, þ.e. Þórarins Tyrfingssonar. Ekkert skriflegt svar barst frá honum, en í símtali undirritaðs við hann óskaði hann ekki eftir að koma sjónarmiðum sínum frekar á framfæri. Það er miður, því æskilegast væri að yfirlæknirinn bregðist sjálfur við þeim ásökunum sem fram koma með rökum, en gagnrýnendur hafa lýst eftir vísindalegum gögnum fremur en skoðunum eingöngu. Vegna þessa og vegna fleiri tölvupósta um svipuð atriði á svipuðum tíma hefur dregist að svara þessu erindi og er beðist velvirðingar á því. Undirritaður tekur undir það sjónarmið í bréfi þínu að fólk eigi rétt á hlutlausum og réttum upplýsingum um heilbrigðisþjónustuna og að aðgerðir heilbrigðisþjónustunnar séu studdar rökum, en Landlæknisembættið hefur lagt áherslu á gagnrýnda læknisfræði á undanförnum árum. Í samræmi við það er í ofangreindum svörum leitast við að vitna til vísindagreina og opinberra skýrslna um kannabis. Af nógu er að taka, og að mörgu leyti eru vísindagreinar um þetta efni misvísandi. Reynt var að skoða efnið með opnum huga. Undirritaður er menntaður í lýðheilsufræðum, en ekki sérstaklega í þeim efnum sem hér um ræðir, en vann árin 2001-2003 við þá deild Lýðheilsustofnunar Evrópusambandsins, sem fjallar um ólögleg vímuefni. Einnig var leitað til Magnúsar Jóhannssonar prófessors varðandi kannabis sem lyf og reynsluna í þeim efnum, en það sem að ofan greinir er eingöngu á ábyrgð undirritaðs.

Eins og fram kemur eru nokkrar athugasemdir gerðar við það sem fram hefur komið frá SÁÁ. Mikilvægt er að umræðunni sé haldið áfram og að enginn telji sig hafa höndlað hinn endanlega sannleika í þessum efnum. Það er ekki landlæknisembættisins að setja lok á þá umræðu heldur fremur að hvetja til málefnalegrar og rökstuddar umræðu.

Ekki ástæða til áminningar eða annarra íþyngjandi aðgerða af hálfu Landlæknisembættisins vegna þess sem að ofan greinir, en afrit bréfsins verður sent til Þórarins Tyrfingssonar yfirlæknis og hvatt til málefnalegra umræðna.

Virðingarfyllst,
Matthías Halldórsson
landlæknir

———

Heimildir:

1. SÁÁ blaðið 2009
2. Joy et al. Marijuana and Medicine. Institute of Medicine. National Academy Press, Washington 1999
3. Nationella riktlinjer för missbruks- och beroandevård. Socialstyrelsen. Stockholm 2007
4. Nutt D. Development of a rational scale to assess the harm of drugs of potential misuse. The Lancet 2007;369:1047-1053
5. Ferguson BM et al. Cannabis use and other illicit drug use: Testing the cannabis gateway hypothesis. Addiction 2006;101:556-569
6. Kandel DB et al. Testing the gateway hopothesis. Addiction 2006;101:470-476
7. Lynskey MT et al. Early Onset Cannabis Use and Progression to other Drug Use in a Sample of Dutch Twins. Behaviour genetics 2006;36:195-199
8. Advisory Council on the Misuse of Drugs. Cannabis: Classification and Public Health. London: Home Office 2008
9. The USA shifts away from the ,,war on drugs”. Lancet 2009;373:1237
10. Time Magazine 26 apríl 2009
11. Understanding drug abuse and addiction. INFOFACTS, National Institutes of Health – US Department of Health and Human Services. Júní 2008
12. Ritstjórnargrein, Providence Journal, 26. mars 2004
13. Murray Thompson W et al. Cannabis smoking and periodontal disease among young adults. JAMA 2008;299(5):525-531
14. In Brief. BMJ 2008;337:A1801
15. Moore THS, Zammit S, Lingford-Hughes A et al., Cannabis use and risk of psychotic or affective mental health outcomes: a systematic review, Lancet 2007;370:319–328
16. Dyer O. UK tightens rules on cannabis despite advice not to do so. BMJ 2008;336:1095
17. Annual report: The state of the drugs problem in Europe. EMCDDA, Lisbon, 2008

Smellið til að stækka

Smellið til að stækka

Og svo kemur RÚV.is – Eyjan.is og MBL.is:

Smellið til að stækka

Hverjum þjónar Vísir.is? Stjórnvöldum – eða þeim er borga nóg til að “eiga” “Stjórnvöldin”?

Mikilvægasta þingmáli vetrarins – að sumra mati – var troðið í gegn um þingið á síðasta degi þess, með sömu aðferðum og Björn Bjarnason notaði um að troða sinni aðför að réttarríkinu. Lítil sem engin umræða, heldur frekleg framganga lýðræðisræningja, sem halda að þeir viti allt betur í hroka sínum og geti sett öðrum lög og reglur, sem þeir sjálfir eru svo fljótir að brjóta, sveigja og gleyma þegar það hentar þeim.

Það eru til margskonar atvinnumellur – en þær sem setja okkur hinum lög, hafa engan siðferðislegan rétt til að segja okkur hvernig við eigum að sitja og standa; þær hafa sýnt það svo um munar, að þeim er ekki einu sinni treystandi fyrir að segja sannleikann, heldur er lygin þeirra helsta vopn til að halda völdum. Og síðan megum við ekki fá að setja þeim reglur – samt þykjast þær vinna fyrir okkur! Það bauð bara einhver annar hærra verð – og þær seldu sannfæringu sína. Eru þessar mellur eitthvað betri en aðrar?

Í kvöld klukkan 8 munu verða stofnuð samtök til að vinna að því mikilvæga verkefni að endurskoða fíkniefnastefnu og -löggjöf Stjórnvalda. Það er vel við hæfi að stofna þessi samtök á þessum degi sem þekktur er af flestum kannabisneytendum sem sameiginlegur^[i] baráttudagur^[ii] okkar allra.

Þann 16. mars sl. var stofnaður hópurinn Lögleiðum kannabis og skattleggjum neysluna á Fésbók og hefur náðst að vekja þónokkra athygli á málefninu. Hópurinn hefur vaxið gríðalega og er nú kominn í 6.580 manns – eða rúmlega 2% af landsmönnum öllum. Þætti það ágætis þrýstihópur í hvaða lýðræðisríki sem er – nema kannski á Íslandi. Nú á að taka næsta skref og stofna formleg samtök, sem munu halda málinu á lofti og vinna að því, sem flestum sem hafa kynnt sér þessi mál dýpra, að ná fram breytingum í þessum málaflokki, sem löngu er kominn tími til að gera. Það er því við hæfi að stofna þessi samtök í dag, á baráttudegi kannabisneytenda um allan heim.

Til hamingju með daginn – allir þeir sem skilja mikilvægi þessarar umræðu og það að ræða þarf þessi mál af fordómaleysi og byggt á staðreyndum, en ekki fordómum og áróðri. Þetta er okkar dagur! Njótum hans!

1. 420 Money Bomb – Norml [↩]
2. 420 – WikiPedia [↩]

Vísir, 09. apr. 2009 17:25

Hluthafi FL Group kærir risastyrk

Höfuðstöðvar Ríkislögreglustjórans.

„Á þessum tíma var ég hluthafi og og langar að fá svör,” segir lögfræðineminn Finnbogi Vikar sem hefur óskað eftir lögreglurannsókn á risastyrk FL Group upp á þrjátíu milljónir til Sjálfstæðisflokksins í lok árs 2006.

Finnbogi vakti athygli fyrir skelegga framgöngu á borgarafundi í Suðvesturkjördæmi í gærkvöldi en þá spurði hann Bjarna Benediktsson hvort það gætu verið tengsl á milli REI málsins svokallaða og svo hins himin háa styrks. Formaður Sjálfstæðisflokksins, Bjarni, sagðist ekki vænta þess að einhver tengsl væru á milli þessara tveggja mála.

Finnbogi er ekki sannfærður og hefur illan grun um að þarna hafi verið að greiða Sjálfstæðisflokknum fyrir einhvern greiðann: „Ég vil bara skilja afhverju styrkurinn var reiddur fram með svo mikilli leynd.”

Guðlaugur Þór Þórðarsson, þingmaður Sjálfstæðisflokksins bar af sér sakir Morgunblaðsins sem fullyrti í morgun að hann hefði haft milligöngu um styrk FL Group sem og Landsbankans. Guðlaugur Þór sendi frá sér yfirlýsingu þess efnis nú í dag en Morgunblaðið stendur við fréttina.

Þá sagði í fréttum RÚV að fréttastofan hefði einnig heimildir fyrir því að Guðlaugur Þór hefði haft milligöngu um styrkinn.

Nú þegar hefur Geir H. Haarde, sem er í krabbameinsmeðferð í Hollandi, tekið á sig ábygðina vegna styrksins frá FL Group. Reyndar tók hann einnig ábyrgð á styrk Landsbankans upp á 25 milljónir, aðeins sjö mínútum síðar.

Hér er svo kæran sem var lögð inn til Ríkislögreglustjóra nú í morgun:

Bréf til Ríkislögreglustjóra:

Ríkislögreglustjóri

Skúlagötu 21

101 Reykjavík

Selfossi 9. apríl 2009

Efni: Ósk um opinbera rannsókn.

Undirritaður, Finnbogi Vikar kt: 220878-3849, hluthafi í FL Group, óskar eftir að lögregla hefji rannsókn vegna óvenju hárrar styrkveitingar frá FL Group til Sjálfstæðisflokksins í árslok 2009.

Undirritaður telur að hugsanlega hafi greiðandi, móttakandi og milligöngumaður/milligöngumenn brotið almenn hegningarlög nr. 19/1940, þegar FL Group greiddi Sjálfstæðisflokknum kr. 30.000.000,- þrjátíu milljónir, þann 29. desember 2006. Undirritaður telur telur að sú upphæð sem að framan greinir, sé svo óvenjuleg og há, að hún geti fallið undir brot á hegningarlögum.

Greiðsla þessi átti sér stað áður en lög um fjármála stjórnmálaflokka tóku gildi í ársbyrjun 2007, en sá kafli laganna sem nær til fjármála þátttakenda í prófkjörum tók ekki gildi fyrr en að loknum þingkosningum vorið 2007. Ekki er því kært vegna hugsanlegra brota á þeim lögum.

Um málsatvik hefur undirritaður einungis upplýsingar úr fjölmiðlum. Þau eru með þeim hætti að undirritaður telur að óeðlilega hafi verið staðið að umræddri styrkveitingu. Í fréttaskýringu á bls. 4 í Morgunblaðinu í dag segir að Guðlaugur Þór Þórðarson, þáverandi stjórnarformaður Orkuveitu Reykjavíkur og borgarfulltrúi Sjálfstæðisflokksins í borgarstjórn Reykjavíkur, hafi haft frumkvæði um að leita til FL Group og biðja um styrkveitinguna. Hafa ber í huga að Pétur H. Blöndal, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, sagði í viðtali í Reykjavík Síðdegis á útvarpstöðinni Bylgjunni þann 8. apríl 2009, að Sjálfstæðisflokkurinn hafi verið með mjög erfiða og bága fjárhagsstöðu eftir kostnaðarsamar borgarstjórnarkosningar vorið 2006. Í fréttaskýringunni í Morgunblaðinu er þetta áréttað og sett í samhengi við fjárþörf fyrir aðdraganda kosninga til Alþingis vorið 2007.

Undirritaður vekur athygli á að skömmu eftir þessa styrkveitingu hafi farið af stað ferli sem kennt er við REI, Reykjavik Energy Invest. Þar tókust á mjög miklir fjárhagslegir hagsmunir sem vörðuðu samskipti Orkuveitu Reykjavíkur og Geysir Green Energy, sem FL Group var stór hluthafi í og átti afdrifaríkra hagsmuna að gæta.

Undirritaður telur brýnt að lögregla aðhafist snarlega í máli þessu, til þess að gögnum verði ekki spillt. Bendir undirritaður í því samhengi á að nú þegar hafi komið fram misvísandi upplýsingar í fjölmiðlum um það hverjir stóðu að eða vissu um þessar greiðslur.

Virðingarfyllst,

_______________________________________

Finnbogi Vikar, kt. 220878-3849

Afrit sent: Ríkissaksóknara.

(Frétt birtist fyrst hérna á Vísi.is – en textinn hefur síðan verið fjarlægður.)

 

Smellið til að stækka

 

Smellið til að stækka